Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Stabilizator giroskopowy

Stabilizator giroskopowy ma zadanie wytworzenia układu odniesienia dla wskazań busoli, teoretycznie o niezmiennym położeniu w przestrzeni, korygowanego przez nadajnik indukcyjny, pozwalający na określenie kursu magnetycznego bądź giroskopowego względem osi podłużnej samolotu lub śmigłowca.

Układ elektroniczny umieszczony w stabilizatorze dodatkowo zasila uzwojenie podmagnesowujące nadajnika indukcyjnego oraz silnik korekcyjny we wskaźniku, jak również wypracowuje sygnał do wskaźnika o rozsynchronizowaniu nadajnika z giroskopem.
Stabilizator giroskopowy składa się z dwóch zasadniczych części: górnej (cylindrycznej), w której umieszczony jest giroskop, i dolnej (prostopadłościennej), w której znajduje się przetwornica.
Giroskop jest o trzech stopniach swobody i ma silnik giroskopowy o poziomej osi wirowania, ułożyskowany wewnątrz ramki wewnętrznej 10. Na ramce wewnętrznej znajduje się czujnik elektrolityczny 12 przewodzący prąd, gdy oś główna (wirowania) nie jest w płaszczyźnie horyzontu.
Czujnik ma dwa wyjścia w celu rozróżnienia kierunku pochylenia osi. Do ramki wewnętrznej przymocowany jest również rdzeń 13 mogący przemieszczać się wewnątrz cewek silnika korekcyjnego 11 umieszczonego na ramce zewnętrznej.

Zasilanie silnika giroskopowego oraz czujnika elektrolitycznego realizowane jest poprzez styki punktowe przekazując prąd z ramki zewnętrznej do wewnętrznej. Ramka wewnętrzna ma swobodę obrotu w granicach kąta pochylenia około ±70°, aż do zderzaków w ramce zewnętrznej 9. Ramka zewnętrzna ułożyskowana jest w korpusie l i ma swobodę obrotu o 360°. Na pionowej osi 8 ramki osadzony jest wirnik 8 selsyna pomiarowego kąta azymutu osi głównej giroskopu, zaś do korpusu l przymocowany jest stojan 6 tego selsyna.

Na obudowie selsyna znajdują się szczotki 7, przekazujące poprzez kolektor zasilanie wirnika selsyna. Poniżej selsyna znajduje się osadzony w korpusie pakiet blach momentowego silnika korekcyjnego, którego wirnik 4 osadzony jest współosiowo względem osi obrotu ramki zewnętrznej. Silnik ten jest sterowany przez czujnik elektrolityczny 12 i służy
do wywoływania momentu względem osi pionowej w celu sprowadzenia osi głównej giroskopu do płaszczyzny horyzontu.

Na ramce zewnętrznej znajdują się także uzwojenia momentowego silnika korekcyjnego 11.  U dołu ramki zewnętrznej zamocowany jest na osi kolektor 16, współpracujący ze szczotkami 20 rozmieszczonymi co 90° i zasilający silnik momentowy 11, wirnik 5 selsyna pomiarowego oraz styki S. Część cylindryczna stabilizatora przykryta jest osłoną 2. W części prostopadłościennej stabilizatora wewnątrz podstawy 15 jest umieszczona płytka drukowana o z elementami przetwornicy. W drugiej części podstawy, za przegrodą, umieszczone są dwa transformatory 26, tranzystory, dławiki, potencjometr regulacji wzmocnienia oraz mała płytka drukowana zasilania wskaźnika.

Potencjometr regulacji wzmocnienia ma oś wychodzącą na zewnątrz podstawy, zabezpieczoną nakręconą osłonką, co umożliwia łatwą regulację czułości sygnalizacji rozsynchronizowania nadajnika indukcyjnego i giroskopu. Do podstawy przymocowana jest u dołu płyta z amortyzatorami 17, służącymi do instalowania stabilizatora na obiekcie. Na górnej powierzchni podstawy 15 znajdują się trzy gniazda siedmiokołowe z wtyczkami 14 w kolorach: czerwonym, zielonym i niebieskim, służące do elektrycznego połączenia stabilizatora według schematu montażowego busoli.

Konstrukcja stabilizatora giroskopowego

1 — korpus, 2 — osłona, 3 — styki, 4 — wirnik silnika korekcyjnego, 3 — wirnik selsyna,
6 — stojan selsyna  7 — szczotki, 8 — oś ramki, 9 — ramka zewnętrzna, 10 — ramka wewnętrzna, 11 — silnik korekcyjny, 13 — rdzeń, 14 — wtyczki, 15 — podstawa,
16 — transformator, 17 — amortyzator, 18 — płytka drukowana, 19 — kolektor. 20 — szczotki

 


Podziel się tym wpisem

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites Więcej

Zostaw odpowiedź

Kanał YouTube

Flash Content